تاریخ کنفرانس : 29 اردیبهشت ماه 98 

دریا فلکی 

 

خلاصه فصل اول - ارتباط 

میدانیم که مردم به طور متوسط سی درصد از زمان بیداری خود را به گفتگو با یکدیگر اختصاص میدهند.

توانایی در برقراری ارتباطی مناسب،قدرت شما را در تبادل نظرات افزایش میدهد و به این ترتیب تخیلات مبهم به واقعیت تبدیل می شوند.

هر فرد برای ایجاد ارتباط با دیگران و انتقال پیام های خود به آن ها از راه های مختلفی استفاده می کند. وقتی انسان با نگاه یا لبخند،نشاط خود را به دیگری نشان میدهد یا هنگامی که شخصی به شخص دیگری "صبح به خیر" میگوید،در واقع با بیان شفاهی ، دوستی و صمیمیت خود را به او می رساند . 

ارتباطات سنگ بنای جامعه انسانی و سرچشمه فرهنگ و موجب تکامل آن است و فضای اجتماعی موردنیاز را برای زیست انسان ها فراهم می آورد. این عامل برای زیست جمعی به همان میزان موثر است که دریا و آب برای ماهیان و آبزیان مورد نیاز است.

وجود فرایند ارتباط،به عنوان فرایند اصلی اجتماعی ، برای تکامل انسان و شکل گیری و ادامه بقای گروه ها و روابط درون گروهی ضرورت دارد.

ارتباط مکانیزمی است که از طریق آن،روابط میان انسان ها برقرار می شود و بسط می یابد.

بنابراین ارتباط،اساس شکل گیری جامعه به شمار می رود.

افراد در سه سطح درون فردی،میان فردی و جمعی با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند.

ارتباطات درون فردی همان ارتباط با خود است.

ارتباط میان فردی به ارتباط و مراودات بین دو فرد اطلاق می شود.

در ارتباط جمعی ، فرد پیامی را به جمعی از مخاطبان می فرستد.

توانایی ما در برقراری ارتباط،اغلب امری بدیهی پنداشته می شود،حال آن که ارتباط انسانی مجموعه ای از فرایندهای دقیق و زیرکانه است.

ارتباط مفهومی بسیار فراگیر است. هرگاه که مردم به نوعی کنش متقابل داشته باشند،در واقع با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و هروقت مردم یکدیگر را کنترل کنند،این کنترل را عمدتا از طریق ارتباط انجام میدهند.ارتباط ، اشخاص را در سازگاری موفقیت آمیز با محیط یاری می دهد.

وجود نوعی تاثیرگذاری بر روی یکدیگر بخشی ناگسستنی از زندگی انسان هاست. 

شرط برقراری ارتباط آن است که میان معنای مورد نظر فرستنده پیام با معنای متجلی شده در ذهن گیرنده پیام مشابهت معنی حاصل شود .

پس در ارتباط پیام منتقل می شود و معنی در درون انسان هاست.

خلاصه فصل دوم - چرا ارتباط برقرار می کنیم؟

با برقراری ارتباط با دیگران ، می توانیم به اهداف زیر دست پیدا کنیم:

* تبادل اطلاعات انجام دهیم

* درخواست انجام اقدامی را با دیگران مطرح کنیم

* در رفتار دیگران تغییر ایجاد کنیم

* دیگران را ترغیب کنیم

* از درک طرف مقابل،اطمینان حاصل کنیم 

 با آموختن نحوه درست برقراری ارتباط می توانیم کاری کنیم که دیگران هماهنگ با آرزوهای ما فکر و عمل کنند و با استفاده از اندیشه و احساس،نوعی رضایتمندی در خود و دیگران پدید آوریم.

زمانی که دو فرد با هم ارتباط برقرار می کنند،یک فرستنده و یک گیرنده وجود دارد. فرستنده کسی است که حرف می زند ، مقصود و ایده های خاصی دارد و می خواهد دیگری آن ها را درک کند. پس او پیامی می فرستد که روی گیرنده تاثیر بگذارد و کسی که پیام را دربافت می کند،نسبت به آن واکنش نشان می دهد. ایت فرایند کلی ارتباط است . 

ارتباط فرایندی پویاست چون پیوسته از حالتی به حالت دیگر تغییر می کند.

ارتباط فرایندی پیوسته است چون هیچگاه متوقف نمیشود.

ارتباط فرایندی برگشت ناپذیر است ، چون هنگامی که پیامی را می فرستیم،نمی توانیم آن را بی اثر سازیم.

ارتباط فرایندی تعاملی است چرا که پیوسته با خود و دیگران در تماس هستیم . 

ارتباط فرایندی محتوایی است ، چون وابستگی زیادی به کل تجربه انسانی ما دارد . 

میدانیم که در ارتباط فقط پیام های کلامی مبادله نمی کنیم. پیام های غیرکلامی مثل اشاره،حرکات و از این قبیل نیز بدون آن که خودمان چندان توجهی به آن داشته باشیم ، در ارتباط ما با دیگران نقش دارد . 

خلاصه فصل سوم _ عناصر اصلی ارتباط 

هشت عنصر اصلی در مدل ارتباطی مطرح است . 

* فرستنده یا منبع پیام : فردی است که بر اساس قصد و نیتی ، پیام خود را می سازد و پیشاپیش تاثیر آن را در ذهن خود می سنجد و سپس آن را در چارچوب رمز گذاری خود قرار میدهد و آن را به گیرنده پیام ارسال می کند . 

* رمزگذاری : تبدیل ایده،آرا و عقاید به یک نماد یا رمز را رمزگذاری می گویند. دو مهارت نوشتن و سخن گفتن جزو مهارت های رمزگذارانه انسان است . در این عمل فرستنده،مفهوم مورد نظر خود را در قالب کدهای قابل شناسایی می گذارد و کار انتقال را انجام می دهد. 

* رمزگشایی : استخراج ایده ها،آرا و عقاید از نمادها یا رمزها را رمزگشایی می گویند.

دو مهارت خواندن و گوش دادن جزو مهارت های رمزگشایانه انسان به شمار می رود . 

* پیام : آنچه که میخواهیم بیان کنیم. پیام،نماد یا مجموعه ای از نماد هاست که در ارتباط مبادله می شود. در واقع پیام حمل کننده یا انتقال دهنده مقصود است و شامل دو قسمت مضمون و احساس است. 

مضمون عبارت از معنی کلمه ای  است که در پیام آمده و احساس هم شیوه ای است که پیام را به خصوص در سطح غیرکلامی منتقل می کند . 

* کانال : مسیر یا وسیله ایست که برای انتقال پیام به کار می رود . 

* پارازیت : به کلیه عوامل و پدیده هایی اطلاق می شود که موجب تضعیف اثربخشی فراگرد ارتباطی می شوند . این اختلالات در تمام زمینه ها و بر روی کلیه اجزای ارتباطی تاثیرگذار است. 

* گیرنده : فرد یا گروهی است که فرستنده،پیام خود را آگاهانه یا ناآگاهانه به سمتش یا سمتشان هدف گیری می کند. 

* بازخورد : پاسخ یا عکس العمل قابل تشخیص گیرنده پیام را نسبت به پیام،بازخورد یا فیدبک می گویند که همه واکنش های کلامی و غیرکلامی را شامل می شود. 

خلاصه فصل چهارم - ارتباط موثر چیست؟

در تحقیقی مشخص شده است که هفتاد درصد ارتباطات در یک فرهنگ و با یک زبان اشتباه فهمیده یا اشتباه تفسیر می شوند . بسیاری اوقات اصلا متوجه نمی شویم معنایی که در ذهن ما بوده،در ارتباط با طرف مقابل ، اشتباه برداشت شده است . 

ارتباط موثر در گرو توان ما در درک این واقعیت است که دیگران ما را چطور می بینند. زمانی ارتباط موثر است که فرستنده بتواند تاثیری را که از حرف هایش انتظار دارد،بر روی گیرنده ببیند . 

یعنی "نیت و انگیزه ما " با "برداشت طرف مقابل" مساوی یا خیلی نزدیک به هم باشد.

قدم اول در موثر بودن ارتباط آ« است که ما نیت و انگیزه خود را به بهترین وجه روشن سازیم . 

نباید تصور کنیم که دیگران میدانند در فکر ما چه میگذزد. 

از این رو باید کلامی روشن و مشخص داشته باشیم تا گیرنده مجبور به ذهن خوانی نباشد . 

ارتباط موثر با موانع مختلفی روبرو می شود . 

بخشی از این موانع : 

فقدان دانش و اعتبار یکی از طرفین ارتباط،گوش نکردن یا شنیدن مطلب دلخواه ، تعصب در شنیدن،پیش داوری،خساست در دادن یا رد و بدل کردن اطلاعات،گوشه و کنایه زدن،در لفافه صحبت کردن،زود نتیجه گیری کردن،قضاوت کردن افراد،درگیری در بحث و جدل،کمبود وقت،انحراف از موضوع اصلی،از دست دادن صبر و حوصله و ... . 

هدف از ارتباط موثر آن است که رابطه بهتری با دیگران داشته باشیم . 

در ارتباط موثر گیرنده خوب می کوشد نیت و انگیزه فرستنده را صادقانه درک کند. او هیچ پیش فرضی ندارد،مگر آنکه آن ها را با فرستنده در میان بگذارد و تایید او را بگیرد . در مجموع هر دو طرف تلاش می کنند تا مطمین شوند که معنی متجلی شده در ذهن گیرنده،معادل معنی مورد نظر فرستنده است . 

استفاده موثر از مهارت های ارتباطی یعنی : 

* کمک به دیگران برای بیان اثربخش پیامشان 

* درک صحیح و نه لزوما موافقت با نظرات دیگران 

* کمک به خود و دیگران برای کسب اعتماد به نفس 

خلاصه فصل پنجم - کالبدشکافی پیام 

وقتی صحبت می کنیم ، کلام ما یک پیام است ؛ در یک پیام ارتباطی حداقل سه عامل وجود دارد 

1 رمز ها یا کدهای پیام 

2 محتوای پیام 

3 نحوه ارایه پیام 

رمز یا کد عبارت است از هر گروه از نمادهایی که به شیوه ای ساخته شوند که در نظر برخی افراد معنی دار باشد. برخی از این رمزها و کدها؛ نشانه های طبیعی هستند. 

بسیاری از افرادی که در مناطق روستایی و کوهستانی و در دل طبیعت زندگی می کنند،هنوز از طریق همین نشانه های طبیعی ، پیام های بسیاری دریافت می دارند. 

بخش دیگری از نشانه ها در ارتباطات، نشانه های قراردادی هستند که به آن ها نماد یا رمز هم گفته می شود .مثال: بوق های سه گانه تلفن 

محتوای پیام ارتباطی به مطالب درون پیام که به وسیله فرستنده پیام برای بیان هدف او انتخاب شده است،اطلاق می شود . 

نحوه ارایه پیام نیز عبارت است از تصمیم هایی که منبع ارتباط برای انتخاب و تنظیم و ترتیب کدها و محتوا می گیرد. 

نحوه ارایه پیام اهمیت زیادی در اثربخشی پیام دارد ، زیرا مخاطبان پیام، در صورت نامناسب بودن نحوه ارایه پیام ، دچار اشتباه می شوند. 

اغلب ما در استنباط هایمان دچار اشتباه می شویم . چنین اشتباهاتی به ویژه وقتی فاقد مهارت های لازم برای تجزیه و تحلیل پیام باشیم،مداوم و همیشگی خواهد بود 

خلاصه فصل ششم - فرایند ادراک